تحلیل فرایند گفتمانی گسست و پیوست در غزل‌‌‌های کمال خجندی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه کوثر بجنورد

چکیده

کمال خجندی، شاعر شیرین‌‌سخن سبک عراقی و یکی از درخشان‌‌ترین چهره‌‌های غزلی شعر فارسی است. یکی از گونه‌‌های گفتمانی که در غزل‌‌های کمال کاربرد گسترده‌‌ای دارد، گفتمان شناختی است. در گفتمان شناختی، فرایند کنشی در تعامل با فرایند شَوِشی ایفای نقش می‌‌‌کند و به‌همین‌دلیل، شناخت به‌گونه‌‌ای باز، متکثر و پویا تبدیل می‌‌شود. یکی از مباحثی که در گفتمان شناختی مطرح می‌‌شود، گسست و پیوست گفتمانی است. در فرایند گسست و پیوست، منِ شناختی کنشگر با منِ پدیداری و استعلایی او مرتبط می‌‌شود؛ حالِ زمانی در ارتباط با نه‌‌حال زمانی و مکان گفته‌‌پردازی در ارتباط با نه‌‌مکان گفته‌‌ای قرار می‌‌گیرد. در مقالۀ حاضر، با روش توصیفی- تحلیلی، گفتمان شناختی و فرایند گسست و پیوست گفتمانی در غزل‌‌های کمال خجندی مورد بررسی و تحلیل قرار می‌‌گیرد. پرسش اصلی پژوهش این است که فرایند گسست و پیوست گفتمانی چگونه در غزل کمال تحقق پیدا می‌‌کند و از این طریق چه معنایی تولید می‌‌شود. در فرایند گسست و پیوست در غزل کمال، شاهد تعامل دوسویۀ فضای گفته‌‌پردازی و فضای گفته‌‌ای، یا دنیای گفته‌‌پرداز و گفته‌‌خوان هستیم. با وجود این، ساختار غالب گفتمان از آنِ گسست است و پیوست‌‌‌های گفتمانی نیز در خدمت گسست گفتمانی قرار می‌‌گیرند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Analysis of disjunction and conjunction disputatious process in sonnets of Kamal Khojandi

نویسنده [English]

  • Ebrahim Kanani
Assistant Professor of Farsi Language and Literature, University of Kowsar, Bojnourd
چکیده [English]

 
Extensive Abstract:
 

1.      Introduction

Kamal Khojandi is a mellifluous poet of Iraqi styl. He is a those greatest characters of Persian sonnet. One type of disputation which is used widely in sonnets of Kamal is called discourse. Acting process plays a role in discourse when it interacts with Shaveshi process and  accordingly recognition turns to be clear and dynamic then it forms a new disputatious system. One of the issues which is discussed in discourse, acting and Shaveshi processes the disputatious disjunction and conjunction. In the process, the acting cognitive ego connects with emergence and transcendental ego; Time now and connects with non Time now and place of discourse is connected with anti-discourse place. This research uses descriptive-analytic method in order to study disputation and disjunction and conjunction disputatious process in sonnets of Kamal. The main question is that, how disjunction and conjunction disputatious process is proven in the sonnets of  Kamal and how its meaning is produced. In the process, there is a reciprocal interaction between discourse environment and speech environment or between discourse world and speech processor. Still, the basic structure of disputation is connected to disjunction and disputatious conjunctions is also at the service of disputatious disjunctions.
 
2. Research methodology
The semiotics pattern of discourse is one of the appropriate methods for analyzing literary works that are effective in identifying internal occasions, discursive spaces, and narrative and content chains. The method of this research is descriptive-analytic with a semiotic approach and library information collection method. In the present study, selected samples of Kamal Ghazals are examined using the method of semiotic analysis and content analysis method.
 
3. Discussion
An enunciative and discursive method is considered as one of the most important methods of semiotic-semantic analysis. In a given system, meaning occurs when a semantic change is created and a semantic change is unthinkable without a viable program that leads to the operation itself. This causes the process of production of meaning to be a productive process. But in the discursive system, the production of meaning is no longer a function of a particular program or operation; meaning can occur phenomenally whenever and wherever it occurs (Shairi, 2009: 116). Due to these features, in the given system meaning has a stabilized state and in a discursive system, meaning becomes fluid and dynamic. The meaning of fluid is also a meaning that has emotional and sensory-perceptual characteristics. To realize meaning and discourse, a discrepancy is formed and this disconnection connects the world of narration to the given world.
Greimas sees this discontinuity as threefold: a disconnection of action, temporal and local ( as cited in: Babak Moein, 2009: 159).
A disconnection of action, that is, a disconnection from the "me" of the narrator to convert it to "no-me" or "him"; the temporal disconnection, the disconnection from the time of "present," the act of saying and saying in the time of "no-present" or " Another time "; and the local discontinuity, the disconnection of" here ", goes into the" no place here "or" other place "of the space (Ibid, 159- 160). In contradiction with this discontinuity, the discussion is disconnection by a discourse. The discourse conjunction is the passage from the given space to the space of action. Namely, the passage from the "No-Me" has been told to the "I" of the spoken space; from "no to now" to "present," and from "no-here" to "here"(Ibid, 161).
In the sonnets of number 13 (Khojandi, 1993: 17), there is a continuous movement between the disconnection and the conjunction. Of course, the discursive conjunction also serves the discontinuity.
At the beginning of the first bit, the narrator, as an activator, brings a disconnection with the term "after today" and connects the discourse to the now-said, the near future. This process creates another discontinuity in discourse, which is an act of disconnection. It is based on the same disconnection that the activator reveals another love (you). Another love is nothing more than the conversion of me to the actor and not to another.
 

4.      Conclusion

In this research, the process of disconnection and  conjunction was studied based on the discourse system. In Kamal's poetry, the actionable and induced species are involved, and these species form a meaning in the interaction with the state process. In Kamal's poetry, various cognitive discourse approaches are visible; In some sonnets, actions form an state and sometimes physical and sensory-perceptual process. In another, state behavior leads to cognitive action. In others, the tension crisis occurs in discourse, which is the result of action  behavior or state behavior, and it ends on the basis of state behavior. In the ghazal of perfection, various types of disconnection and conjunction of action, temporal and local occur in interaction. But the dominant structure of discourse disconnection, and discursive conjunction also serve as a discursive disconnection. By using this factor, the actor converts his own "self" into semiotics into "me" and ultimately unifies with an ethics-based superego.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
References:
Akrami, M.R. The kind of lovers: A semiotic study of vertical relationships of a Hafiz’s lyric. Poetry Studies. Year 1. Vol. 1. Pp. 1-14 .2009.
 Babak Moein, M. Discourse saying and discoursal saying. Articles of the third contemplation of semiotics of art. By the efforts of Farhad Sassanid. Tehran. Art Academy. Pp. 155- 174 . 2008.
Babak Moein, M. The Meaning as the Lived Experience. Tehran. Sokhan. 2015.
Babak Moein, M.  Dimensions Missing Meaning in Semantics of a Classical Narrative. Tehran. Elmi. 2017.
Babak Moein, M. & K. Paknejad Rasekhi. Chaotic Patterns of Signification Generation Process in Intra and Pre Linguistic Systems of “Adjustment”. Language Related Research. Year 7. No.7 (Tome 35). Pp. 151- 171. 2017.
Davoodi Moghaddam, F. The semiotics analysis of “Arash Kamangir” and “Oghab” poems: The transformation of mutual of language function to tensional process. Language Related Research. year 4. No. 1 (Tome 13). Pp. 105-124 .2013.
Fontanille j. Corps et sens. Paris. PUF. 2011.
Greimas, A.J. De L'imperfection. Translated by: Hamid Reza Shairi. Tehran: Elm. (2010).
Kana¢ni. E. Analysis of state system in sonnets of Kamal Khojandi: Semiotics approach. Journal of Boostan Adab. Articles in Press, Accepted Manuscript , Available Online from 18 December 2017. 2017.
Khojandi, K. Divan Kamal Khojandi. Correction by Ahmad Karami. Selseleh Nashriyate MA. 1993.  
Maʹdan Kan, M. The distinguished features of Kamal Khojandi poetry. Letter from the Academy. No. 9. Pp. 55- 64. 1997.  
Moayyed Shirazi, J. The Art Links of Kamal Khojandi and Saadi Shirazi. Articles of the Commemoration Committee of Kamal Khojandi. first volume. Tabriz. Commemoration of Sheikh Kamal Khojandi. Pp. 253- 270 . 1996.
Ricoeur, P.. Soi-même comme un autre. Paris. Seuil. .1990.
Sayyedan, E.  A Study in role of discourse separation and connection in Hafez Narrative lyrics (SemioticSemantic Approach). Language Related Research. year7, No 4 (Tome 32). 195- 216. 2016.
Sayyedan, E. Study of axiological System of Discourse in Hafez Qalandari Poems. Language Related Research. Year 8, No.1 (Tome 36). Pp. 101- 126 . 2017.
Sayyedan, E. & R. Hojjati Zade. Investigation of Sensible- Perceptive Process of Mystic Shath’s based on Semiotics of passion’s Theory. Journal Literary research. year 13, No.52. Pp. 65- 90 . 2016.
Shairi, H. R. The method of Saying and Discursive study in the semiotics domain. Articles of the third contemplation of semiotics of art. By the efforts of Farhad Sassanid. Tehran. Art Academy. Pp. 115- 133 . 2008.
Shairi H.R. & T. Vafaee A Way to Dynamic Semiotic: The Case Study of Nima’s "Ghoghnoos". Tehran: Elmi-Farhangi. 2009.
Shairi, H. R. A Study Pattern of Various Discourse Systems: A Study of Narrative, Tension, Sensory, Random, and Ethics Systems with a Semiotics View. Proceedings of the First Discourse Analysis Workshop. Tehran: Iranian Linguistics Society. Pp. 53- 73 . 2011.
Shairi, H. R. The foundations of modern semantics. Tehran: Samt. 2012.
Shairi, H. R. Semiotic analysis of speech. Tehran: Samt. 2013.
Shairi, H. R. Semiotics of  Literature Theories and Practices of  Literary  Discourse Regimes. Tehran. Tarbiat  Modares  University. 2016.
Teymourpoor, S. & M. B. Moein Phenomenological approch to the problem of "language Transudation" in the works of Nathalie Sarraute. Language Related Research. year7, No 3 (Tome 31). Pp. 35- 53. 2016.
 
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • kamal Khojandi
  • disputation
  • cognitive
  • Shaveshi
  • disjunction and conjunction

- منابع

  1. اکرمی، محمدرضا، میرعاشقان: بررسی نشانه‌‌شناختی و روابط عمودی غزلی از حافظ، شعرپژوهی، شمارۀ 1، صص 14-1، 1388.
  2. بابک‌‌معین، مرتضی، گفته‌‌پردازیِ گفتمان و گفته‌‌پردازیِ گفتمانی. نشانه‌‌شناسی هنر؛ مجموعه مقالات سومین هم‌‌اندیشی نشانه‌‌شناسی هنر، به‌‌کوشش فرهاد ساسانی، تهران: فرهنگستان هنر، صص 174-155، 1387.
  3. ـــــــــــــــــ ، معنا به‌مثابۀ تجربۀ زیسته: گذر از نشانه‌‌شناسی کلاسیک به نشانه‌‌شناسی با دورنمای پدیدارشناختی، با مقدمۀ اریک لاندوفسکی، تهران: سخن، 1394.
  4. ـــــــــــــــــ ، ابعاد گمشدۀ معنا در نشانه‌‌شناسی روایی کلاسیک؛ نظام معنایی تطبیق یا رقص در تعامل، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی، 1396.
  5. ـــــــــــــــــ و کامران پاک‌‌نژاد راسخی، «الگوی آشوبناک فرایند زایش معنا در نظام‌‌های زبانی و پیشازانی «تطبیق»، جستارهای زبانی، دورۀ 7، شمارۀ 7 (پیاپی 35)، صص 171-151، 1396.
  6. تیمورپور، سارا؛ بابک‌‌معین، مرتضی، «رویکرد پدیدارشناختی به مسألۀ نشت زبانیدر آثار ناتالی ساروت»، جستارهای زبانی، دورۀ 7، شمارۀ 3 (پیاپی 31)، صص 53-35، 1395.
  7. خجندی، کمال‌‌الدین مسعود، دیوان کمال خجندی، تصحیح و مقابله: احمد کرمی، تهران: سلسله‌نشریات ما، 1372.
  8. سیدان، الهام، بررسی نقش گسست و پیوست در زنجیرۀ گفتمانی غزل‌‌های روایی حافظ: رویکرد نشانه- معناشناسی، جستارهای زبانی، دورۀ 7، شمارۀ 4 (پیاپی ‌‌32)، صص 216-195، 1395.
  9. ـــــــــــــ ، نظام ارزشی گفتمان در غزلیات قلندری حافظ، جستارهای زبانی، دورۀ 8، شمارۀ 1 (پیاپی 36)، صص 126-104، 1396.
  10. ـــــــــــــ ، حجتی‌زاده، راضیه، بررسی فرایند حسی- ادراکی شطحیات عرفانی براساس نظریۀ نشانه‌‌معناشناسی احساسات، پژوهش‌‌های ادبی، سال 13، شمارۀ 52، صص 90-65، تابستان 1395.
  11. شعیری، حمیدرضا، نشانه- معناشناسی ادبیات: نظریه و روش تحلیل گفتمان ادبی، تهران: دانشگاه تربیت مدرس، 1395.
  12. ـــــــــــــــــ ، تجزیه‌و‌تحلیل نشانه- معناشناختی گفتمان، تهران: سمت، 1385.
  13. ـــــــــــــــــ ، روش مطالعۀ گفته‌‌ای و گفتمانی در حوزۀ نشانه- معناشناختی، مجموعه مقالات سومین هم‌‌اندیشی نشانه‌‌شناسی هنر، به‌‌کوشش فرهاد ساسانی، تهران: فرهنگستان هنر، صص 133-115، 1387.
  14. ـــــــــــــــــ ، مبانی معنا‌‌شناسی نوین، تهران: سمت، 1388.
  15. ـــــــــــــــــ ، الگوی مطالعۀ انواع نظام‌‌های گفتمانی: بررسی نظام‌‌های روایی، تنشی، حسی، تصادفی و اتیک از دیدگاه نشانه- معناشناختی، مجموعه مقالات نخستین کارگاه تحلیل گفتمان، تهران: انجمن زبان‌‌شناسی ایران، صص 73-53، 1390.
  16. شعیری، حمیدرضا؛ وفایی، ترانه، راهی به نشانه- معناشناسی سیّال: با بررسی موردی «ققنوس» نیما، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی، 1388.
  17. کنعانی، ابراهیم، تحلیل نظام شَوِشی در غزل کمال خجندی: رویکرد نشانه- معناشناختی، شعر‌‌پژوهی، سال دهم، شمارۀ 3 (پیاپی 37)، پاییز 1397.
  18. گرماس، ژولین آلژیرداس، نُقصان معنا، ترجمۀ حمید‌‌رضا شعیری، تهران: نشر علم، 1389.
  19. معدن‌‌کن، معصومه، ویژگی‌‌های ممتاز شعر کمال خجندی، نامۀ فرهنگستان، شمارۀ 9، صص 64-55، 1376.
  20. مؤید‌‌شیرازی، جعفر، پیوندهای هنری کمال خجندی و سعدی شیرازی، مجموعه مقالات مجمع بزرگداشت کمال خجندی، جلد اول، تبریز: مجمع بزرگداشت شیخ کمال خجندی، صص 270-253، 1375.
    1. Fontanille, j, Corps et sens, Paris: PUF, 2011.
    2. Ricoeur, P, Soi-même comme un autre, Paris: Seuil, 1990.