دانشگاه سیستان و بلوچستان پژوهشنامه ادب غنایی 2008-5737 11 21 2014 01 21 Qalandariyyan Themes in Attar’s Lyric Verses مضامین قلندرانه در غزلیات عطّار 49 64 1363 10.22111/jllr.2014.1363 FA Journal Article 2011 07 30 Sometimes, we confront paradoxes in Sofi texts; that is, these texts bear some experiences and moral messages, on the one hand, and blame them pretentiously, on the other hand. The origin of this paradox is sought in khalandariyye themes not negating religion, morality, and so on. This study intends to find these kinds of themes in lyric verses of Faridoddin Attar Neyshaburi, the prominent gnostic of the 7th century AH. <br />The present study tries to sort these lyric verses, on the basis of the usage of kalandariyyan themes and thoughts and investigate the appearance and customs of the Kalandars in Attar’s lyrics.Kalandariyye themes include: showing rebellion and disobedience, attending defamed places, drinking wine, neglecting the name and shame, pretending to do non-Islamic rituals, mocking at the Sofis and the devouts, neglecting the religion, rejecting the symbols of the religion and Sofism and staying beyond the faith and infidelity.In his lyric verses, Attar has little reference to Kalandars’ superficial customs and rituals, but he focuses on the basis of Kalandars’ thoughts, such as abandoning the habitual religion. In Attar’s lyrics, Kalandar is an ideal personality who has traversed the highest levels of conduct. <br />  گاهی در متون عرفانی تضادهایی مشاهده می شود. به این معنا که این متون از سویی تجربه ها و پیام های اخلاقی دارند و از سوی دیگر به تظاهر به آن ها طعنه می زنند. منشأ این پارادوکس را باید در کاربرد مضامین قلندرانه جستجو کرد نه نفی دین و اخلاق و مانند آن ها. این پژوهش در صدد یافتن مضامین قلندرانه در غزلیات فریدالدین عطار نیشابوری از عارفان قرن هفتم است. پژوهش حاضر به دسته بندی غزلیات عطار بر اساس کاربرد مضامین و  اندیشه های قلندرانه در آن ها، بررسی مضامین قلندرانه، هیأت ظاهر و آداب و رسوم قلندران در غزل عطار می پردازد. مضامین قلندرانه در غزلیات عطار عبارتند از: تظاهر به فسق و فساد، حضور دراماکن بدنام، باده نوشی، بی اعتنایی به نام و ننگ، تظاهر به آیین های غیر اسلامی، تعریض به زاهدان و صوفیان، بی اعتنایی به دین، رد مظاهر شریعت و تصوف و فراتر از کفر و ایمان بودن.عطار در غزل خود به آداب و آیین های ظاهری قلندران کمتر اشاره می کند و بیشتر، زیربنای فکری قلندران مانند ترک شریعت مبتنی بر عادت را مطرح     می سازد. قلندر در غزل عطار، شخصیتی آرمانی است که بالاترین مراحل سلوک را طی کرده است.  https://jllr.usb.ac.ir/article_1363_41e2239ce2e940c2c36c7e618489b7e1.pdf