دانشگاه سیستان و بلوچستان پژوهشنامه ادب غنایی 2008-5737 11 21 2014 01 21 An Analytical Investigation of the Portraits of Holy prophets, Imams and Prophet's Companions in the Ghaznavid Period Poetry بررسی تحلیلی سیمای پیامبران(ع)، امامان(ع) و صحابه در شعر غنایی دوران غزنوی اول 125 142 1368 10.22111/jllr.2014.1368 FA Journal Article 2012 09 13 The period of Soltan Mahmud and MasoudGhaznavi (387-432 AH) is one of the most important epochs with regard to the expansion of the Persian language and literature. The poets of this period include some like Farrokhi, Onsori, Asjodi and Manuchehri who lived in the first half of the 5th century A.H. and had divans (collections of poems) and others like Ayyughi, Abu-Saeed and some others who did not have divans. Totally 20600 lines of poems have remained from these poets. <br />One of the basic devices of these poets in order to improve the form and content of their poetry is the mention of religious personalities. In the present article, by using the analytical-descriptive method, these mentions of holy prophets, Imams, and the prophet's companions are precisely researched and analyzed. These data are categorized by their types and frequency of usage in three parts: first, the mentioned religious personalities are presented briefly, then, their frequency in different types of poetry is studied, and finally, the impact of the poets’ attention to the words of the rhymes with respect to the amount of the usage of these figures’ names and titles is determined.      چکیده                 <br />دوران سلطان محمود و مسعود غزنوی(387-432ه.ق) از مهم‌ترین ادوارگسترش شعر فارسی است. شاعران این دوران، شاعران نیمه‌ی اول قرن پنجم چون عنصری، فرخی، عسجدی، منوچهری، عیوقی، ابوسعید و چند شاعر بی‌دیوان هستند که مجموعا بیش از 20600بیت از آنان برجای مانده است یکی از شگردهای اصلی  این شاعران، برای تقویت جنبه‌های مفهومی و ادبی انواع غنایی،‌ بهره‌گیری از اشارات دینی در شعر است. در این مقاله سعی شده، به روش تحلیلی- توصیفی، پس از بررسی تک‌تک ابیات این دوره، تلمیح‏های مربوط به پیامبران(ع)،‌ امامان(ع) وصحابه‌ی رسول(ص)،‌ استخراج و پس از طبقه ‌بندی آن‌ها براساس نوع و میزان کاربرد،‌ شگرد شاعران در استفاده از این تلمیحات، در دو شاخه‌ی اصلی تحلیل و بررسی شود: نخست مفاهیم دینی معرفی و شیوه‏ی رواج آن تحلیل گردد؛ سپس میزان کاربرد این اشارات در انواع غنایی چون مدح،‌ وصف، تغزل و شعر عاشقانه،‌ شعر عرفانی، مناجات و تحمیدیه و منقبت، بررسی شود.        https://jllr.usb.ac.ir/article_1368_1469c2ff12e4ad84b701cf4e3e924bf6.pdf