1- قرآن کریم
2- التهانوی الفاروقی، محمد علی (1862م) کشاف اصطلاحات الفنون. تهران: خیام و شرکاء کلکته.
3- پلاچیک، روبرت (1365) هیجان ها. ترجمه محمود رمضان زاده. تهران: معاونت فرهنگی آستان قدس رضوی.
4- تدین، عطاء الله (1372) مولانا و طوفان شمس. تهران: انتشارات تهران.
5- ترمذی، محمد بن عیسی (1403ق) سنن الترمذی. التحقیق عبدالرحمن محمد عثمان. الطبعه الثانیه. بیروت: دارالفکر.
6- ژوزف، ادوارد (1366) آهنگ فریب. تهران: انتشارات ره آورد.
7- سجادی، سیدجعفر (1339) اصطلاحات عرفانی. تهران: چاپخانه مصطفوی.
8- سعدی، شیخ مصلح الدین (1363) کلیات سعدی. تصحیح محمد علی فروغی. چاپ دوم. تهران: انتشارات ایران.
9- سهروردی، شهاب الدین یحیی (1380) مجموعه مصنفات شیخ اشراق. تصحیح سید حسین نصر. چاپ سوم. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
10- شمس تبریزی (1377) مقالات شمس تبریزی. به تصحیح و تعلیق محمد علی موحد. چاپ دوم. تهران: انتشارات خوارزمی.
11- شیمل، آنه ماری (1377) من بادم و تو آتش. ترجمه فریدون بدرهای. چاپ اول. تهران: انتشارات توس.
12- ظهیری ناو، بیژن، شفیقی، احسان (1386) تجلی روحیه بسط گرایی مولانا در غزلیات شمس. مجله علوم اجتماعی و انسانی دانشگاه شیراز. دوره 26، ش2، تابستان 86. صص 161- 145.
13- کی منش، عباس (1366) پرتو عرفان. شرح اصطلاحات عرفانی کلیات شمس. تهران: انتشارات سعدی.
14- قشیری، عبدالکریم بن هوازن (1381) رسالهی قشیریه. ترجمه ابوعلی حسن بن احمد عثمانی. تصحیح بدیعالزمان فروزانفر. چاپ هفتم. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی.
15- مایر، فریتس (1378) حقیقت و افسانه. ترجمه مهرآفاق بایبوردی. چاپ اول. تهران: مرکز نشر دانشگاهی.
16- موحد، محمد علی (1379) شمس تبریزی. چاپ سوم. تهران: انتشارات طرح نو.
17- مولوی، جلالالدینمحمد (1336)کلیات شمس (دیوانکبیر). جلد 9. تصحیح بدیعالزمان فروزانفر. چاپ اول. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
18- مولوی، جلال الدین محمد (1382) مثنوی معنوی. به تصحیح توفیق سبحانی. چاپ پنجم. تهران: انتشارات روزنه.
19- ناصر خسرو (1363) جامع الحکمتین. به تصحیح هانری کربن و محمد معین. چاپ دوم. تهران: کتابخانه ی طهوری.
20- نجم الدین رازی (1383) مرصاد العباد من المبدأ الی المعاد. به تصحیح محمد امین ریاحی. چاپ دهم. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی.
21- نسائی، احمد بن شعیب (1348ق) سنن نسائی. بیروت: دارالفکر.
22- یثربی، سید یحیی (1386) زبان شمس و زبان مولوی. تهران: مؤسسه ی انتشارات امیر کبیر.