- افلاطون (1334) پنج رساله. ترجمه محمود صناعی. تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتب.
2- حدیدی، جواد (1373) از سعدی تا آراگون. تهران: مرکز نشر دانشگاهی.
3- خانلری، زهرا (1375) فرهنگ ادبیات جهان. تهران: انتشارات خوارزمی.
4- دراپر، جان. «شکسپیر و ایران». ترجمه محمد کریم اشراق. مجلهی کلک. شمارهی 71 و 72. 1374. صص: 175 -169.
5- سعدی، مصلحالدین (1385) کلیات سعدی. تصحیح محمد علی فروغی. تهران: هرمس.
6- شکسپیر، ویلیام (1380) غزلهای شکسپیر. شرح اشعار محمد همایونوش. ترجمهی منظوم بهنام مقدم(م. رها). تهران: نقش و نگار.
7- صبور، داریوش(1349) عشق و عرفان و تجلی آن در شعر فارسی. تهران: چاپخانهی بانک ملی ایران.
8- صورتگر، لطفعلی(1320) تاریخ ادبیات انگلیس. تهران: مؤسسهی امیر کبیر.
9- فروم، اریک (1366) هنر عشق ورزیدن. ترجمه سعداله علیزاده. بیجا: انتشارات گلشایی.
10- مانوکیان، ستراک (1371) کاغذ زر. ادبستان. شمارهی 34. صص: 51-44.
11- مینوی، مجتبی(1333) پانزده گفتار در بارهی چند تن از رجال ادب اروپا (از اومیروس تا برنارد شاو). تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
12- هریسون، جی. بی (1367) آشنایی با شکسپیر. ترجمه منوچهر امیری. تهران: انتشارات سروش.
13- مدی، ارژنگ (1371) عشق در ادب فارسی. تهران: مؤسسهی مطالعات و تحقیقات فرهنگی (پژوهشگاه).
14- یوحنان، جان دی (1385) گستره شعر فارسی در انگلستان و امریکا. ترجمه احمد تمیمداری. تهران: روزنه.
15. Richard Simpson.(1868). An introduction to the philosophy of Shakespea’s Sonnetns . London. N. Trubner and co, 60 paternoster Row.
16. Shakespear Wiliam. (2004). The Complete Words. Published by Geddes & Grosset, David Dale, House. New Lanark. ML11 9DJ. Scotland.