نویسندگان

1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان

2 دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان (نویسنده مسئول)

10.22111/jllr.2021.32194.2618

چکیده

 این پژوهش  به بررسی عنصر گفت­وگو در دو منظومۀ خسرو و شیرین و لیلی و مجنون می­پردازد و جایگاه گفت­گوها را در بافت موقعیتیِ دو داستان نشان می­دهد. در بررسیِ صورت گرفته مشاهده شد که حدود 51  درصد از داستان خسرو و شیرین و حدود 28 درصد از داستان لیلی و مجنون را گفت­وگو تشکیل می­دهد. گفت­وگوها در هر دو اثر منطبق با درون­مایۀ آن است چرا که نظامی با توجه به تفاوت فضای دو داستان، شیوۀ بیان و کارکردهای متفاوتی برای گفت­وگوها خلق کرده است. گفت­وگو در خسرو وشیرین به دلیل پویا بودن شخصیت­ها فراوانی بیشتر و کارکردهای متنوع­تری نیز دارد. تنوع کمترِ انواع گفت­وگو در لیلی و مجنون با عواملی چون  شیوۀ روایت داستان، شخصیتِ گوشه­گیر مجنون و انزواطلبی و رازداری لیلی و به طور کلی ایستایی شخصیت­ها مرتبط است. در مقالۀ حاضر به روش توصیفی و تحلیل محتوا به این پرسش پاسخ داده شده است که نظامی از چه نوع گفت­وگوهایی در خسرو و شیرین و لیلی و مجنون استفاده کرده و تاثیر، هدف و کارکرد این گفت­وگوها در این دو منظومه به چه صورت بوده است؟

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

A Comparative Study of the Effect of Dialogue on Action in Nizami’s Khosrow & Shirin and Leily & Majnun

نویسندگان [English]

  • Marziye Esmailzade Mobarake 1
  • Mohsen Mohammadi Fesharaki 2

1 Ph.D student in Persian language and literature, University of isfahan,Iran

2 Associate Professor of Persian Language and Literature Dept, University of isfahan,Iran

چکیده [English]

 

Introduction

“Dialogue” is a form of interaction between people that emphasizes the free exchange of ideas, mutual respect, and has a bearing on the narrative as well since by use of which the author other than describing the details of incidents or appearance of the protagonists can portray the “semi-conscious” flow of the characters’ psyche and move the action forward (Forster, 1973: 110-111)  Dialogue is a kind of “action” that helps with mobility and dynamism of the story considering that dialogue always flows between two sides or more (Mirsadeghi, 2015:606). By providing a medium for indirect narration and creating action and suspense, dialogue endows the story with depth and content. On top of that, “by dragging the characters into conflict and struggle, dialogue builds up tension in the story” (Campton 2013:111).The central questions in this study are as follows, What type of dialogues does Nizami employ in Khosrow o Shirin and Leily o Majnun? What is the purpose and function of dialogues in these stories, and what can be achieved by comparing the frequency and type of dialogues in these stories?
 
 

Research Methodology

To analyze and compare the dialogues in Khosrow o Shirin, and Leily o Majnun, first the relevant verses were extracted and then examined through description and content analysis.
 
 

Discussion

Of 5130 verses narrating the tale of Khosrow and Shirin _from the beginning of the account of Khosrow and Shirin to the end where Shirin loses her life in Khosrow’s crypt_ 2546 verses that roughly amount to 51% of the tale, revolve around dialogues. In the case of Leily o Majnun, there are 2819 verses from the onset to the death of Majnun on Leily’s grave, 804 of which that is about 28% are dialogues, the sheer volume of which shows the significance of this element in the formation of the structure and acts as a motor that moves the story forward. Exploring all kinds of dialogues and their functions in the tale of Khosrow o Shirin and comparing the dialogues to Leily o Majnun testifies to the fact that Nizami deliberately employs this element to enrich his narrative, based on the milieu and locus of the story.
These dialogues contain demand, reproach, description, hortation, action stimulus, inquiry, and retort, all of which are explored and compared in this study in both Leily o Majnun and Khosrow o Shirin.
 
 

Conclusion

Half of the structure in Khosrow o Shirin and about 28% of Leily o Majnun is propelled by the element of dialogue that in Khosrow o Shirin other than high frequency, has more variety and carries out more functions than the story of Leily o Majnun.
Dialogues of demand in Leily o Majnun help with characterization and suspense, whereas in Khosrow o Shirin on top of these, are elements of denouement in the narrative. The most important point of conflict in Khosrow o Shirin, are those dialogues in which Khosrow asks to be reunited with Shirin, in response to which there raises reproach, threat, description and recounting, conceit and making excuse. In Leily o Majnun however, there is nothing Majnun demands of Leily, but the dialogues contain descriptions of Majnun’s disturbed mind and are a reason to explain the rejection of Majnun’s father’s marriage offer by Leily’s father. Characters in Leily o Majnun are described directly by Nizami, whereas in Khosrow o Shirin the descriptions of characters are inferred through dialogues. Frequency of future tense verbs of Khosrow and Shirin’s dialogues gives the story mobility and dynamism whereas in Leily and Majnun’s dialogues the frequency of past tense verbs in describing characters underscores the presence of Nizami as a narrator.
Hortatory dialogues in Leily o Majnun mostly contain advising Majnun in keeping with the content of the narrative and Majnun’s state of mind. Whereas in Khosrow o Shirin save for Shirin and Mahinbanu’s dialogue in which Shirin pledges to be lawfully married to Khosrow that sparks off conflict and suspense, other hortatory dialogues are serving to expand the didactic aspects of the story.
Stimulatory dialogues are only found in Khosrow o Shirin and include provocative news, reports, and rivals making entry into the story that unfold through dialogues.
Inquisitive dialogues in Leily o Majnun contribute to a distinct portrayal of Majnun and a justification of his strange deeds while in Khosrow o Shirin this kind of dialogue is a preface to making decisions and actions that reveal the qualities of characters.
The retort that in Khosrow o Shirin encompasses Khosrow and Farhad’s dialogue fulfills the functions of creating tension, characterizing Khosrow and Farhad, reminding the character’s aspirations, and compelling the audience’s attention to keep reading the poem.
 
 
5-References

Allott, Mariam Farris, Novelists on the Novel, translated by Ali Mohammad Haghshenas, Iran, Tehran: Markaz, (1989).
Anvari, Hasan, Sokhan Great Dictionary, Iran, Tehran: Sokhan, (2007)
Bishop, Leonard, Dare to Be a great Writer, translated by Mohsen Soleymani, Iran, Tehran: Sooreye Mehr, (2012).
Daad, Sima, A Glossary of Literary Terms, Iran, Tehran: Morvarid, (2008).
Dorpar, M & M.J Yahaghi, ‘An Analysis of the Relationships between the Characters in Nizami’s Leyli & Majnoon’, Boostan Adab, Vol2, Issue3, pp 65- 89, (2010).
Encyclopedia of Educational Theory and Philosophy, Edit by Philips.D. (Denis) C, California: Sage Publication, (2014).
Forster, Edward Morgan, Aspects of the Novel, translated by Ebrahim Yunesi, Iran, Tehran: Amirkabir, (1973).
Halsey, Charles Srorrs, an Etymology of Latin and Greek, Boston: Ginn, Heath, (1834).
Hasani Jaliliyan, M & Others, ‘The Analysis and Comparison of Nizami and Dehlani’s Characterization through Dialogues between Leili and Majnoon’, Textual Characterization of Persian literature, Vol 10, Issue 3, pp 55- 72, (2018).
Kempton, Gloria, Dialogue Techniques, translated by Fahime Mohammad Semsar, Iran, Tehran: Sureh, (2013).
Laertius, Diogenes, Lives and Opinions of Eminent Philosophers, translated by C. D. Yonge, London: Bohn, (1853).
Mahmudabadi, Ashraf & Ali Asghar Babasafari, ‘Analysis of Fictions in Nizami’s Khosrow & Shirin and Nazer & Manzur of Vahshi Bafghi’ Journal of Baharestane Sokhan, Vol 14, Issue 38, pp 145- 170, (2017).
Maṧ Mohammad Amir & E. Mirbaluchzayi. ‘Majnoon’s Love from the Psychoanalysis Perspective Based on Leyli and Majnoon’, Journal of Lyrical Literature Researches, Vol 11, issue 21, (2014).
Mas Mohammad Amir & E. Mirbaluchzayi. ‘The Element of Conflict in Nizami’s Long Poem, hosrow and Shirin’, Journal of Lyrical Literature Researches, Vol 11, issue 21. Pp 163- 180, (2014).
Mirsadeghi, Jamal & M. Mirsadeghi, Dictionary of Art of Fiction Writing, Iran, Tehran: Mahnaz, (2008).
Mirsadeghi, Jamal, Essential of Fictions, Iran, Tehran: Sokhan, (2015).
Morrell, Jessica Page. Between the Lines (master the subtle elements of fiction writing). U.S.A: Writers Digest Books, (2006).
Nizami, Elyas ibn Yousef, Leiyli & Majnoon, Edited by H. Vahid Dastgerdi, Iran, Tehran: Ghatre, (2009).
Nizami, Elyas ibn Yousef, Khosrow & Shirin, Edited by H. Vahid Dastgerdi, Iran, Tehran: Ghatre, (2014).
Nowroozi, Zeynab, ‘The Structural Analysis of Khosrow Farhad’s Debate in Nezami Ganjani’s Khosrow and Shirin’, Journal of Lyrical Literature Researches, Vol 7, issue 12. pp 159- 178, (2009).
Rabiee Mazraeshahi, E & M.R Mowahedi, Journal of Literary Studies, Vol3, Issue 5, pp 125- 155, (2011).
Shirkawand, Vahide & S.A. Hoseini, ‘Dialogue and Dramatic Characterization in Nizamis’s Lyrics: Khosro and Shirin’, Journal of Research Allegory in Persian Language and literature, Vol 6, Issue 22, pp 167- 180, (2015).
Spranzi, Marta. Art of Dialectic and Rhetoric. Netherlands, Amsterdam: John Benjamins Publishing Company, (2011).
Yunesi, Ebrahim, Art of Fiction Writing, Iran, Tehran: Sohravardi, (1986).
Zarrinkob, Abdolhosein, Nizami’s Search for Utopia, Iran, Tehran: Sokhan, (2007).

کلیدواژه‌ها [English]

  • Khosrow&Shirin
  • Leily&Majnoon
  • dialogue

 

1- آلوت، میریام، ، رمان به روایت رمان­نویسان، ترجمۀ علی محمد حق­شناس، تهران: مرکز، چاپ اول، 1368.
2- انوری، حسن، فرهنگ بزرگ سخن، تهران: سخن، چ چهارم، 1386.
3-  بیشاپ، لئونارد ، درس­هایی دربارۀ داستان­نویسی، ترجمۀ محسن سلیمانی، تهران: سورۀ مهر، چ پنجم، 1391.
4- حسنی­ جلیلیان، محمدرضا و دیگران، «مقایسه و تحلیل شخصیت­پردازی نظامی و دهلوی در گفتگوهای لیلی و مجنون»، فصل­نامه متن­شناسی ادب فارسی، س دهم، ش سوم، صص55- 72، 1397.
5- داد، سیما، فرهنگ اصطلاحات ادبی (واژه­نامه­ی مفاهیم و اصطلاحات ادبی فارسی و اروپایی به شیوۀ تطبیقی و توضیحی) ، تهران: مروارید، 1387.
6- درپر، مریم و محمد جعفر یاحقی، «تحلیل روابط شخصیت­ها در منظومه­ی لیلی و مجنون نظامی»، مجله­ی بوستان ادب، دوره­ی دوم، ش سوم، صص 65- 89، 1389.
7- ربیعی­مزرعه­شاهی، الهه و محمدرضا موحدی، «بررسی عناصر داستانی در خمسۀ نظامی»، فصلنامۀ تخصصی علوم انسانی دانشگاه قم، صص125 -155، 1389.
8- زرین­کوب، غلامحسین، پیر گنجه در جستجوی ناکجاآباد (دربارۀ زندگی، آثار و اندیشه­ی نظامی) ، تهران: سخن، چ هفتم، 1386.
9- شیرکوند، وحیده و سید احمد حسینی، «گفت و گو و شخصیت پردازی نمایشی در منظومه غنایی خسرو و شیرین نظامی»، فصلنامة تحقیقات تعلیمی و غنایی زبان و ادب فارسی واحد بوشهر، صص 167- 180، 1393.
10- عبدالهی، علی و دیگران،، «عشق مجنون در آیینه روانکاوی»، پژوهشنامه ادب غنایی دانشگاه سیستان و بلوچستان، سال سیزدهم، ش 25، صص61- 78، 1394.
11- فورستر، ادوارد مورگان، جنبه­های رمان، ترجمۀ  ابراهیم یونسی، تهران: امیرکبیر، 1352.
12- کمپتون، گلوریا، گفت­وگو نویسی، ترجمه فهیمه محمد سمسار، چ اول، تهران: سوره­ی مهر، 1392.
13- محمودآبادی، اشرف و علی­اصغر باباصفری، «تحلیل عناصر داستانی در خسرو وشیرین نظامی و ناظر و منظور وحشی بافقی»، فصلنامه­ بهارستان سخن، سال چهاردهم، ش 38، صص 145- 170. 1396.
14- مشهدی، محمدامیر و اسحق میربلوچ­زائی، «عنصر کشمکش در منظومۀ خسرو و شیرین»، پژوهشنامه ادب غنایی دانشگاه سیستان و بلوچستان، سال یازدهم، ش 25، صص163-180، 1392.
15- میرصادقی، جمال، عناصر داستان، تهران: سخن، چ نهم، 1394.
16- میرصادقی، جمال و میمنت میرصادقی، واژه­نامۀ هنر داستان­نویسی: فرهنگ تفصیلی اصطلاح­های ادبیات داستانی، ویراست دوم، تهران: مهناز، 1387.
17- نظامی، الیاس بن یوسف، خسرو و شیرین، تصحیح حسن وحید دستگردی، به کوشش سعید حمیدیان، تهران: قطره، چ پانزدهم، 1393.
18- نظامی، الیاس بن یوسف، لیلی و مجنون. تصحیح حسن وحید دستگردی، به کوشش سعید حمیدیان. تهران: قطره، چ نهم، 1388.
19- نوروزی، زینب، «نقد ساختاری مناظرۀ خسرو و فرهاد در منظومه غنایی خسرو و شیرین»، پژوهشنامه ادب غنایی دانشگاه سیستان و بلوچستان، سال هفتم، ش 12، صص159-178، 1388.
20- یونسی، ابراهیم، هنر داستان­نویسی، تهران: سهروردی، چ چهارم،1365.
 
21- Halsey, Charles Srorrs, (1834). an Etymology of Latin and Greek, Boston: Ginn, Heath. (1834).  
22- Encyclopedia of Educational Theory and Philosophy, Edit by Philips.D. (Denis) C, California: Sage Publication. (2014)
23- Laertius, Diogenes, Lives and Opinions of Eminent Philosophers, translated by C. D. Yonge, London: Bohn. (1853).
24- Morrell, Jessica Page. Between the Lines (master the subtle elements of fiction writing). U.S.A: Writers Digest Books. (2006)
25- Spranzi, Marta. (2011). Art of Dialectic and Rhetoric. Netherlands, Amsterdam: John Benjamin Publishing Company, (2011).